2 Eylül 2010 Perşembe
"Siz"
Kepenkleri indirilmiş , faili çoktan meşhur cinayetlerime kurban gidenlerim ! Şimdilerde adlarınızı yazıyorum her nefesimde boğulan havaya. Şatafatlı, allı pullu kalemler değil bir sigara ve bir aktivatör lazım bunun için.Tutuşturuyorum sigaramı , geçmişi , sizlere ait herşeyi.En çok da bol rutubetli tarihin kokuşmuş hücrelerinde hapsolmuş anılarınızı.Artık birinci çoğul şahıslar kullanmıyorum sizin için.Anladım geç de olsa sizi sahiplenmek bir ejderhayı evlat edinmek gibi.Hırpalamak ve hırpalanmak yok artık.Sadece sigaramı yakıyorum ve yanıyorsunuz siz fakat tüm bu sizi ve beni siktiğiniz her anıyı tarihe gömme girişimlerime rağmen kırdığınız fındığın içinin boş olduğunu gördüğünüz zaman olduğunuz gibi götüm şimdi.Evcil kelimeler sunmak isterdim size tıpkı sizin bana ebemin amını sunduğunuz gibi gümüş servis tabağında.Olmuyor.Ne de olsa temelde bana öğrettiğiniz iki şey var şu bok çukurunda.Kirlenmek ve kirletmek.Kirlenmek : adınızı her andığımda cenabet olmak.Kirletmek : siz.Adımı değiştiriyorum şimdi.Artık gerçekten "sert" değilim.Biraz kir , biraz pas , biraz da kan var her tarafta.Hala dönüyorsa birkaç çarkım paslarıma akıttığım kanlarınız sayesindedir.Sanırım size çok yüklendim ama bana herşeyin karşılıklı olduğunu da siz öğretmiştiniz."Bir yılanı rahatsız ederseniz sizi sokar.Bir "sertaç"ı rahatsız ederseniz kelimenin tam anlamıyla sizi siker."Bunu ben değil baştan üçüncünüz söylemişti ama sizler artık kasıklarımdaki kasılmalara neden değilsiniz.Peki niye sevdim sizi bu kadar ?Bilmiyorum ulan.Hani bir bilsem bazı nedenleri yaşamak herkese yazık olur belki.Her neyse bol sikişken sevdiklerim , çoğu iltihaplı bir geçmişte boğulmuşlarım ve hala can çekişen zombilerim ! 'Herşey'e rağmen sizlere teşekkür ediyorum.Çünkü artık bana birinci çoğul şahıs kullandırtmıyorsunuz.Sağolun ama bir siktirin gidin lütfen!
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)